تو خود کاری کن

هر چه از تو با ما بود به درازا گذشت / دل رسوای ما را بی تو چه ها که نگذشت

خورشید تابید و سال ها پشتش ماندی / بیا و پشت ما باش که بی تو خموده گشت

از بلای گنه کرده و ناکرده استغفار / که آفتاب عمر رفت و دیدنش افطار نگشت

ساقی بیا که نفس از شراب تو خالیست / هر ساغری لاف تو زد عاری گشت

دل ما به چه کار دلبر آید / خس آید کجا بر حسن دشت

جانا تو خود خطی و خود خوانایی / بنویس دعایی که دل ما از تنگی گذشت